Het curriculum van de faculteit Bouwkunde vermeldde nadrukkelijk dat de nieuwe studierichting een geheel eigen karakter bezat. Die typering gaf wellicht uiting aan een gebrek aan affiniteit bij veel architecten met dit nieuwe vakgebied, maar hing nog veel meer samen met de rigoureus onafhankelijke richting die Van der Grinten en zijn nieuwe medewerkers wisten te ontwikkelen.

Het curriculum van de faculteit Bouwkunde

De ideeën voor de opleiding stonden op afstand van het debat van de moderne architectuur en sloten aan bij de analytische houding van de technisch ingenieur met kennis van de productietechniek en gebruikskwaliteiten van producten.

“De nieuwe studierichting had een geheel eigen karakter”

Voor de staf van de nieuwe opleiding vond Van der Grinten ontwerpers uit de praktijk, opvallend genoeg van verschillende richtingen en met verschillende opvattingen. Vanaf 1964 vervulde de ontwerper Emile Truijen een belangrijke functie in de opbouw van het ontwerponderwijs. Truijen had in de Verenigde Staten kennisgemaakt met de commerciële ontwerppraktijk en had in 1954 als een van de eersten in Nederland een ontwerpbureau opgericht (met Rob Parry). Van der Grinten vroeg in 1965 ook de toonaangevende grafisch ontwerper Wim Crouwel, die zijn analytische aanpak al bij zijn ontwerpbureau Total Design had ontwikkeld. De eerste voltijds hoogleraar was werktuigbouwkundige Bernd Schierbeek, die eerder hoofd productontwikkeling van de internationale weegschalen- en snijmachinefabrikant Van Berkel was geweest.

Op 7 februari 1969 kreeg de Technische Hogeschool ministeriële goedkeuring voor een nieuwe studierichting Industriële Vormgeving. Toen in de jaren daarna de eerste afstudeerders zich aandienden, was Bernd Schierbeek meestal hun begeleider.

Presentatie van de ontwerpen van Emile Truijen voor het College van Bestuur. Tafels naar ontwerp van Joost van der Grinten ca. 1969

Bernd Schierbeek aan zijn bureau op de Oude Delft, tweede helft jaren 70